18-11-12

Nog Nooit …. Gedicht van Roger Slosse bewerkt tot een LUKKEBRIEF door … ????

De jaeren gaen zo rap voorby, voer hem, voer heur, voer jou, voe my. 

't Wos oal zoo simpel en zoo schoone.

We speelden rollekabolle en duklaboone.

We klommen in de boomen en ma'kten tuumeletten.

We speelden met de marbels en met de bollekèten.

We zwierden ip en neer op oesne renne kookre.

Met een koordegie maakten we nen zoe'vre of nen roenkre.

De meiskens kalienderden ip hunder kloefkies.

We kapten en schaafden met de pekkels.

We wierpen oentjies of effentjies met kriekesteenen.

En met een oede schoendoze maakten we een kiekkasse.

Te betalen met kriekesteentjes.

We makten een drake van brûn pakpapier en lieten die ip den bûuten vliegen met nen steert van gesfakken.

We kapten land met sterke messen.

We spogen ip oeze topkoorde.

En zwierden oese schietspoele met nen smak in deerde.

Tussen oes vingers viengen we oesne draaiende top ip oes hand en boef …

We smakten den top met één smeet uit het kamp.

Oes vader speelde met de vienken of ie had een trientje in een kooie.

W’ aten patatten met de peele, stuuten met smoet of met kaantjes, pap uut een teele en spek uut het zoet.

Voadre was boas in huus, de man die alles wiste.

Moar moedre sprak het latste word, ‘t wos toch zie die besliste.

En ‘t leven gieng zo rap voorby, voor hem, voor heur, voe joe, voe my.

De joengens wierden vinten, de meiskes wierden wûuven.

Moa ‘t en hee nog nooit geen gewist die kind hee meugen bluven!!!

Wos ‘t oede joar goed, we winsen julder ‘t nieuwe nog stikken beetre!!

Want gezond en welgezind,

Is de meeste riekdom die men wind!!!

12:28 Gepost door Linda in Poëzie

De commentaren zijn gesloten.